Honorowi Obywatele Miasta
 
Tytuł Honorowego Obywatela naszego miasta jest najwyższym wyróżnieniem  jakim władze miasta w przeszłości i obecnie mogą  obdarować ludzi, którzy w sposób szczególny wpisali się swoją pracą i postawą obywatelską w pamięć mieszkańców naszej Gminy. Jest to wyróżnienie  rzadko przyznawane, co ma podkreślać szczególny charakter tego wyróżnienia. Do znakomitych osób, które otrzymały tytuł:
HONOROWEGO  OBYWATELA  MIASTA  BUK należą:
 
Kazimierz Wróblewski - dr nauk medycznych.
Tytuł przyznała Rada Miejska w Buku, w 1919roku.
Urodził się 04.02.1858 w Bogdanowie pow.Wągrowiec. W 1884 roku uzyskuje tytuł dr nauk medycznych, by rok później  rozpocząć praktykę lekarską w  Buku. Od 1890r. był członkiem Rady Miejskiej, inicjatorem budowy wodociągu i kanalizacji w  mieście. Założyciel i Prezes Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". W 1918r wszedł do Rady Ludowej, a następnie zorganizował i prowadził szpital powstańczy. W 1919r, otrzymał stopień pułkownika i został powołany do pracy w szpitalu wojskowym w Poznaniu. Autor wydanej w 1923 roku pracy   "Ze wspomnień lekarza", w której opisał swoją pracę w Buku na tle życia i historii miasta. Zmarł w 1934 roku w Poznaniu.
  
Stanisław Niziński -  Ks. Kanonik
Tytuł przyznała Rada Miejska w 1925 roku.
 Proboszcz bukowski  od 1906 roku. Był założycielem i pierwszym prezesem Spółdzielni "Rolnik".  Był we władzach Banku Ludowego i Kółka Rolniczego. Był też inicjatorem powstałej w Buku lokalnej gazety " Kurier Bukowski". Przyczynił się do powstania zabudowań mieszczących Bank i Spółdzielnię "Rolnik". Ufundował w znacznej części Dom Katolicki. Przed wybuchem Powstania Wielkopolskiego należał do organizatorów bukowskiej  Rady Ludowej. W 1913 roku został radcą duchownym, w 1918 roku dziekanem dekanatu bukowskiego, a następnie honorowym kanonikiem Kapituły Metropolitarnej w Poznaniu. Zmarł 5 grudnia 1932r. w Buku.
 
Lech Siuda - dr nauk medycznych.
Tytuł nadała Rada Narodowa Miasta i Gminy Buk w 1983 roku.
Urodził się 02 stycznia 1909r. w Lesznie. Matka Wanda z domu Morkowskich pochodziła z Buku. Ojciec Jan Siuda wywodził się z Błotnicy. W 1926 roku ukończył Gimnazjum w Lesznie. W tym też roku rozpoczął studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. 30 kwietnia 1932 roku otrzymał dyplom lekarza medycyny. Promotorem pracy doktorskiej był profesor Skubiszewski. Po odbyciu staży w poznańskich klinikach otrzymuje posadę lekarza w Buku. Od 1932 roku rozpoczyna się historia pobytu dr Lecha Siudy w Buku. Jak sam kiedyś powiedział - " nie przypuszczałem , że na całe swoje życie zwiążę się z tym miastem".  Okres II wojny światowej to lata spędzone na MS"Sobieski" jako lekarz okrętowy.   Powrót do kraju w lutym 1946 roku a do Buku w 1947roku.
Rozpoczyna organizowanie służby zdrowia  od podstaw.  Szykany władzy z jednej strony i pełna akceptacja poczynań Pana Doktora  przez lokalną społeczność to obraz pierwszych powojennych lat pracy Doktora. Był lekarzem wszystkich, którzy potrzebowali Jego pomocy.
Człowiek, który nie zabiegał o zaszczyty, wyróżnienia, medale. Doceniony w sposób szczególny przez mieszkańców gminy. To właśnie ich głosy zadecydowały, że w plebiscycie Radia "Merkury "uznany został Wielkopolaninem Roku 1992.  Wyróżniony, jako jeden z pierwszych, przez Wojewodę Poznańskiego medalem - "Ad Perpetuam rei memoriam" / Na wieczną rzeczy pamiątkę/. Społeczność lokalna uhonorowała Go nadając Szkole Podstawowej w Szewcach imię dr Lecha Siudy.
Bukowianie mówili o Doktorze krótko i treściwe -  "NASZ DOKTOR." Zmarł w 17 maja 1997 roku.
 
Teofil Ratajczak - ks. Infułat
Tytuł przyznała Rada Miasta i Gminy Buk dnia 30 kwietnia 1991 roku.
Urodził się 12 marca 1908 roku w Łobzowcu. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1934r.Od stycznia 1946r. został proboszczem parafii w Niepruszewie, którą kierował przez 13 lat. Od 1 stycznia 1959r. został proboszczem parafii w Buku, którą kierował do października 1982 roku, kiedy to przeszedł na emeryturę. Ksiądz Infułat Teofil Ratajczak był uznawanym powszechnie autorytetem kapłana. Charakteryzując  Jego osobowość należy odnieść należny szacunek dla Jego ogromnej wiedzy i mądrej roztropności wyniesionej zapewne z doświadczeń wieloletniej  posługi kapłańskiej Bogu i społeczeństwu bukowskiemu. Był kapłanem o głębokiej i wielkodusznej dobroci. Znał się na ludziach i znał świat spraw ludzkich. Jego posługa kapłańska uhonorowana została przez Ojca Świętego tytułem papieskim Infułata.
Zmarł dnia 15 września 2004 r. w Buku. Pochowany został na cmentarzu Zmartwychwstania Pańskiego w Buku, który wybudował i na którym zgodnie ze swoją wolą został pochowany.                                   
 
Ignacy Cieślak - zakonnik, pallotyn.
Tytuł nadała Rada Miasta i Gminy Buk 22 maja 1996 roku.
Urodził się 06 czerwca 1916r.  w Dobieżynie. Całe swoje życie poświęcił drugiemu człowiekowi zarówno w trudnych czasach okupacji jak i w okresie powojennym.
Od roku 1975 przebywał w Afryce. Mieszkał w Rwandzie, wśród czarnoskórej ludności od lat toczącej krwawą wojnę. Nie opuścił Rwandy mimo, że życiu jego stale zagrażały różne niebezpieczeństwa. Swą sumienną i rzetelną pracą zyskał szacunek miejscowej ludności. Praca Ojca Cieślaka znalazła też uznanie u władz świeckich i kościelnych.. 
Zmarł w dniu 28 grudnia 2002 r. w swej ukochanej Rwandzie, gdzie zgodnie z  życzeniem spoczęły jego szczątki.
 
Eugeniusz Jakubowski – nauczyciel 
Tytuł przyznała Rada Miasta i Gminy Buk dnia 12 kwietnia 2005 roku.Urodzony  30.09.1933 roku w Gostyniu . W 1938 roku przywędrował z rodzicami do Buku . W latach 1952-1991 był nauczycielem  w Szkole Podstawowej nr 1 w Buku. W latach 1955-1957   wykładał na Studium Wojskowym przy Politechnice Poznańskiej. Był inicjatorem utworzenia w dniu 28.09.1966 r. Klubu Oficerów Rezerwy (dziś Klub Żołnierzy Rezerwy) i jest jego prezesem od chwili powstania do dziś. W Klubie tym inicjował wiele działań służących rozbudowie jego bazy materialnej. Był inicjatorem powołania w roku 1969r. szkolnych kół LOK w szkołach podstawowych miasta i gminy Buk. Od roku 1972 organizował przez 30 lat 6- bój obronny na terenie lasów  w Otuszu dla młodzieży szkół podstawowych, a obecnie 3 – bój młodzieży z gimnazjum. Był inicjatorem ufundowania w 1975 r. tablicy na murach Szkoły Podstawowej nr 1 w Buku upamiętniającej strajk dzieci w obronie j. polskiego.W Jędrzejowie k/Kielc odnalazł grób płk. K. Zenktelera i wraz z młodzieżą szkolną przywiózł ziemię z jego grobu do Szkoły Podstawowej nr 1, której płk. Zenkteler był patronem. Organizował zbiórkę pieniędzy wśród członków KOR-LOK jak i nauczycieli na sztandar dla Szkoły Podstawowej nr 1 w Buku w 1984r. , na budowę pomnika Bohaterów Bukowskich, a także na budowę hali sportowej. W pierwszym okresie po utworzeniu był członkiem redakcji „Kosyniera Bukowskiego” . Został laureatem „Złotej Kosy za 2001 rok”.

Uchwałą Nr XII/95/99  z dnia 31 sierpnia 1999 roku Rada  Miasta i Gminy Buk ustaliła szczegółowe zasady nadawania tytułu "Honorowy Obywatel Buku."

Załącznik:

Uchwała nr XII/95/99 Rady Miasta i Gminy Buk